به گزارش پایگاه خبری بام نیوز، جمعه ۱۳ دی ماه سال ۱۳۵۳ عده زیادی کوهنورد قلّه توچال را در یک هوای خراب صعود می نمایند و بعلت سرمای شدید و باد و بوران در داخل جان پناه منتظر بهتر شدن هوا می شوند و چون هوا هر لحظه بدتر می شود تصمیم به مراجعت به هر صورت گرفته و متأسفانه بعلت باد و بوران و نداشتن دید مسیر را گم کرده و بعد از مدتها دست و پنجه نرم کردن با هوای خراب نزدیک غروب تعدادی از آنها به حدود گردنه پیاز چال رسیده و در حالیکه همه خسته و از پا افتاده بودند و ۹ نفر از آنها هر طوری که روی زمین نشسته بودند بهمان شکل منجمد می شوند. یکی از کوهنوردان که تجربه و قدرت بیشتری داشت به نام ناصر ملک محمدی کوهنوردفداکارگروه کاوه بیشترین تلاش را برای نجات آنها می کند و حتی از پوشاک خود به آنها می دهد ولیکن موفق به نجات انها نمی شود و اگر خودش می خواست می دانست خود را نجات داده و بگریزد ولیکن بانهایت فداکاری و جوانمردی و انسانیت و بزرگواری در کنار آنها می ماند و جان خودش را هم از دست می دهد که تاریخ کوهنوردی ایران حرکت او را فراموش نمی کند.
