یادم هست زمانی که به کلاس طراحی ۳DXmax میرفتم و زیر نظر استادم فنون طراحی با این نرم افزار رو یاد میگرفتم . همیشه بعد از رِندِرگیری طرحهای اجرا شده ام به نکته ای بر میخوردم که در نمونه رندر (Render)استادم نبود !! و بهتر بگم ، همیشه تصاویر نهایی نمونه کارهای استادم با من فرق داشت و خیلی بهتر بود ، خیلیییی !
با اینکه در بخش مدلسازی دقیقاً همون دستورات استاد اجرا می شد و متریال مورد نظر را اعمال میکردم ، اما در تصویر نهائی رنده شدۂ من هیچ جذابیتی نبود !… خام بود ، ولی نمیفهمیدم چرا ؟
بالاخره دل را به دریا زدم از استادم پرسیدم ، در جواب گفت : امیرجان درسته ، تو همه اصول را رعایت کردی و طرح اجرا شده از هر حیث طبیعی به نظر میرسه ، اما یک نکته رو هنوز بهت نگفتم ! میدونی چیه ؟ اتمسفر اطراف ، اشیا و آبجکتهای موجود در صحنه هستند که به کار تو برجستگی و زیبایی میدن ، و انعکاس حضور آنها بر روی طرحی که تو کشیدی کارتو قشنگتر میکنه و عمق بیشتری بهش میده .
پرسیدم : خب چیکار کنم استاد ؟ نفهمیدم چی میگین !
استاد گفت : ببین تو یه ساختمون طراحی کردی وسط یک فضای لامتناهی ، و تک و تنها ولش کردی به امان خدا .! اگه میخوای ابعاد مختلف ساختمونی که کشیدی بیشتر خودشو نشون بده باید دور و اطرافش را با چیزهای پر کنی ، مثل چند ساختمان دیگه ، یه خیابون ، چند تا درخت ، و …. پاشو برو اطراف ساختمونتو رو پر کن از آبجکت های مختلف ، اما مرتبط .
پرسیدم : خوب فایده ش چیه استاد ؟! گفت : فایده ش اینه که بعد از نورپردازی ، انعکاس نور اجسام اطراف و حضور آبجکت ها به روی ساختمونی که طراحی کردی میوفته و میتونی توی شیشه های ساختمونت اجسام دیگه رو ببینی ، مثل ساختمونهای اطرافت ، مثل انعکاس برگهای درخت و سایه روشن اونا روی دیوارهای طرحت . ایناست که طرح تورو برجسته میکنه و جذابیت بهش میده ، تازه فهمیدم چی میگه .
حالا که فکر میکنم میبینم آدمها در کنار هم قشنگترن و یک آدم تنها هیچ زیبایی نداره ، انعکاس حضور همه چیزهایی که اطراف ما هست قشنگترمون میکنه و عمق بیشتری به شخصیت مون میده ، ما در کنار هم خوشگلتریم .
این موضوع رو میشه به همه چیز بسط و گسترش داد ، مثل کوهنوردی ، همنورد های دوست داشتنی میتونن ما رو برجستهتر ، و منظره زیباتری از شکوه ورزش کوهنوردی به وجود بیارن .