در دیدگاه غالب جامعه، این بیشتر سرسبزی طبیعت و کوهستان است که چشم و دل ما را به خودش جذب می‌کند و مناظری که سرسبز نباشند جذابیت چندانی برای ما ندارند؛ اما اگر به طبیعت دقیق‌تر نگاه کنیم، زیبایی‌های باارزش‌تری را می‌بینیم که تنوع زیستی یکی از آن‌هاست.
یک گندم‌زار دیم، شالی‌زار یا باغ مو و باغچه میوه، شاید به نظر زیبا و طبیعی بیاید، اما در واقع جزئی باارزش از محیط زیست محسوب نمی‌شود و صدالبته در واقع به ضرر محیط زیست هم هست؛ زمین‌های کشاورزی، تنوع زیست‌محیطی محیط را از بین می‌برند؛ در کشاورزی صنعتی، غالباً یک یا دو گونه انتخابی را به صورت مصنوعی عمل می‌آوریم و گونه‌های دیگر را به عنوان “علف‌های هرز” از بین می‌بریم؛ محصولات کشاورزی به نگهداری دائمی، مصرف آب بسیار بیشتر و استفاده از کود و سموم شیمیایی و مضر نیاز دارند. آلودگی هوا، خاک و آب‌هاي سطحي، فرسایش خاک، مصرف بی‌رویه آب شیرین، از بین رفتن تنوع زیست‌محیطی و … تنها گوشه‌ای از آثار مخرب کشاورزی (و دامداری) برای محیط زیست است…
بیایید در برنامه‌هایمان بیشتر به آنچه زیر پا می‌گذاریم توجه کنیم؛
تغییر در سبک زندگی، از تحول در نگرش ما به محیط زیست شروع می‌شود؛
بیایید از خودمون شروع کنیم….