پایگاه خبری بام | پارس جنوبی، بزرگترین میدان گازی جهان، بیش از یکسوم ذخایر گاز کشور را در خود جای داده است. توسعه این میدان در سالهای اخیر سرعت گرفته، اما چالش افت فشار مخازن و ضرورت نصب سکوهای تقویت فشار، آینده برداشت پایدار از این ذخایر را به موضوعی حیاتی تبدیل کرده است.
در منطقه غرب کارون نیز میادین آزادگان، یادآوران و یاران از اهمیت ویژهای برخوردارند. این مخازن با ظرفیت بالای نفت درجای میتوانند تراز تولید کشور را متحول کنند، اما تحقق این هدف نیازمند فناوریهای نوین حفاری، عملیات ازدیاد برداشت و تأمین سرمایهگذاری کافی است.
میادین مشترک دریایی در خلیج فارس، از نصرت و فرزام تا اسفندیار، بخشی دیگر از این معادلهاند. بهرهبرداری بهینه از این ذخایر مستلزم دسترسی به فناوریهای پیچیده حفاری در آبهای عمیق و استفاده از واحدهای شناور تولید و ذخیرهسازی است؛ حوزهای که باید در دستور کار برنامهریزی میانمدت کشور قرار گیرد.
کارشناسان تأکید میکنند آینده برداشت از میادین مشترک به سه عامل کلیدی وابسته است؛ ارتقای توان فنی و فناورانه، جذب سرمایهگذاری در چارچوب قراردادهای پایدار و شفاف، و تقویت دیپلماسی انرژی برای ایجاد همگرایی منطقهای. تحقق این سه محور میتواند سهم پایدار ایران از منابع مشترک را تضمین کرده و نقش کشور را در بازار جهانی انرژی پررنگتر سازد.
