پایگاه خبری بام | افزایش جمعیت، توسعه شهرنشینی و پیامدهای تغییرات اقلیمی، فشار سنگینی بر منابع آب شهری کشور تحمیل کرده است. کاهش بارندگی، افت سفرههای زیرزمینی و خشکسالیهای پیدرپی، تابآوری شبکههای تأمین آب را بهشدت کاهش داده و مدیریت منابع را با چالش جدی روبهرو ساخته است. در چنین شرایطی، بازیافت و بازاستفاده از فاضلاب بهعنوان یک راهبرد کلیدی مطرح میشود؛ چرا که علاوه بر کاهش برداشت از منابع محدود آب شیرین، میتواند مانع از ورود آلایندههای شیمیایی و میکروبی به محیط زیست شود.
با این حال، روشهای سنتی تصفیه به دلیل مصرف بالای انرژی و نیاز به زیرساختهای پرهزینه، پاسخگوی نیاز امروز شهرها نیستند. در این نقطه، فناوریهای مبتنی بر هوش مصنوعی با تحلیل دادههای بلادرنگ، پایش کیفی مستمر، نگهداری پیشبینانه و خودکارسازی فرآیندها، میتوانند تحولی بنیادین ایجاد کنند. این فناوریها علاوه بر تضمین کیفیت خروجی، امکان استخراج منابع ارزشمند از پساب مانند فسفر، نیتروژن یا تولید بیوگاز را نیز فراهم میکنند و فرآیند پرهزینه تصفیه را به چرخهای اقتصادی و درآمدزا تبدیل میسازند.
کارشناسان معتقدند بهکارگیری هوش مصنوعی در این حوزه میتواند امنیت آبی کشور را ارتقا داده و تابآوری شهرها را در برابر کمبودها و شوکهای اقلیمی افزایش دهد. تحقق این چشمانداز اما نیازمند سرمایهگذاری هدفمند در زیرساختهای دیجیتال، تربیت نیروی انسانی متخصص و تدوین چارچوبهای حقوقی و فنی برای تضمین کیفیت و ایمنی آب بازیافتی است. آیندهای که در آن، مدیریت هوشمند آب نهتنها راهکاری برای مقابله با بحران کمآبی، بلکه موتور محرک توسعه پایدار و اقتصاد چرخشی کشور خواهد بود.
