پایگاه خبری بام | چین با تولید ۴۶ میلیون تن کشتی و تصاحب ۷۰ درصد بازار جهانی، عملاً بیرقیب مانده است. تنها در سال ۲۰۲۴، یکی از شرکتهای بزرگ این کشور بیش از کل تولید تجاری آمریکا از پایان جنگ جهانی دوم تاکنون کشتی تحویل داده است؛ آماری که نشان از جهش تاریخی در این صنعت دارد.
کرهجنوبی با سهم ۱۷ درصدی، تمرکز خود را بر ساخت کشتیهای پیشرفته حمل LNG و نفتکشهای غولپیکر گذاشته و توانسته جایگاه ویژهای در بازار تخصصی به دست آورد. در همین حال، ژاپن با سهم ۱۳ درصدی مسیر متفاوتی را در پیش گرفته و با تولید کشتیهای سبز و خودران، آینده صنعت پایدار دریایی را هدف قرار داده است.
اما آمریکا، که روزگاری فرمانروای بلامنازع دریاها بود، اکنون با چالشهای جدی مواجه است. این کشور با تأسیس «دفتر ملی کشتیسازی» و طرح توسعه ناوگان ۳۸۱ فروندی تلاش دارد به رقابت بازگردد، اما هزینه ششبرابری ساخت نسبت به چین، کمبود ۲۵۰ هزار نیروی متخصص و تأخیرهای چندساله مانعی بزرگ بر سر راه این بازگشت است.
به این ترتیب، سال ۲۰۲۵ نقطه عطفی در تاریخ کشتیسازی جهان خواهد بود؛ جایی که چین در صدر ایستاده، و آمریکا و متحدانش به دنبال بازپسگیری میدان هستند. آینده این صنعت، بیتردید بر آینده توازن قدرت در دریاها اثرگذار خواهد بود.
