پایگاه خبری بام | چین نزدیک به یکسوم کل گازهای گلخانهای جهان را تولید میکند و بخش بزرگی از آن ناشی از صنایع مبتنی بر زغالسنگ است. این صنعت، که زغالسنگ را به سوختهای مایع، پلاستیک و کودهای شیمیایی تبدیل میکند، بهدلیل شدت کربن بالا تهدیدی مستقیم برای برنامههای اقلیمی پکن به شمار میرود.
طبق گزارش مرکز تحقیقات انرژی و هوای پاک، در نیمه نخست سال ۲۰۲۵ حدود ۲۱۲ گیگاوات ظرفیت خورشیدی در چین نصب شد که تأثیر مثبتی در کاهش انتشار دیاکسید کربن داشت. اما در همین زمان، مصرف زغالسنگ در بخش مواد شیمیایی ۲۰ درصد افزایش یافت و بخش مهمی از دستاوردهای انرژی تجدیدپذیر را تحتالشعاع قرار داد.
کارشناسان هشدار میدهند که اگر روند توسعه این صنعت ادامه یابد، تحقق تعهدات اقلیمی ۲۰۳۰ بسیار دشوار خواهد شد. لائوری میلیویرتا، تحلیلگر ارشد این مرکز، اعلام کرده است که بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ این صنعت بهتنهایی ۳ درصد به انتشار کربن چین افزوده و تا سال ۲۰۲۹ نیز احتمالاً ۲ درصد دیگر به آن اضافه میکند.
با وجود این، چین همچنان در توسعه انرژیهای تجدیدپذیر پیشتاز است. نصب ۱۰۰ پنل خورشیدی در هر ثانیه در ماه مه ۲۰۲۵ نشاندهنده عزم این کشور برای حرکت به سمت سبزتر شدن است، اما وابستگی عمیق به زغالسنگ، بهویژه در مناطق دورافتاده مانند مغولستان داخلی و شینجیانگ، همچنان سایه سنگینی بر آینده اقلیمی این کشور انداخته است.